Vignemont

Département Oise 5333 niemieckich poległych na wojnie Na francuskim cmentarzu spoczywa 5680 poległych żołnierzy, w tym 10 Anglików. Niemiecki cmentarz wojenny w Vignemont został założony w kwietniu 1918 r. w tym samym czasie, co sąsiedni cmentarz francuski, przez francuskie służby medyczne i został rozszerzony przez francuskie władze wojskowe w 1919 i 1920 r. poprzez dodanie łóżek z ponad 100 obszarów komunalnych w promieniu do 50 kilometrów. Spośród wszystkich niemieckich cmentarzy wojennych z okresu I wojny światowej, cmentarz ten znajduje się najbliżej Paryża. Tylko nieliczni spoczywający tu polegli podczas niemieckiego natarcia w sierpniu i wrześniu 1914 r. oraz w bitwach pod Roye i Noyon zimą 1914-1915 r. Zdecydowana większość poległych straciła życie w 1918 r. podczas "Wielkiej Bitwy o Francję" w marcu, w "Bitwie o Noyon" w czerwcu oraz w ciężkich walkach obronnych w lipcu i sierpniu 1918 r. Pochowano tu również niemieckich jeńców wojennych zmarłych we francuskich szpitalach wojskowych. Polegli w 1914 r. należeli do gwardii pruskiej i dywizji ze Szlezwika-Holsztynu, Bremy, Hamburga i Lubeki, a także pułków kawalerii z Pomorza i Meklemburgii. Garnizony macierzyste poległych w 1918 r. znajdowały się w Prusach Wschodnich i Zachodnich, na Pomorzu, w Szlezwiku-Holsztynie, Brandenburgii, Hanowerze, Oldenburgu, Fryzji Wschodniej, Wirtembergii i Berlinie, a także w hanzeatyckich miastach Bremie, Hamburgu i Lubece. Prace remontowe w okresie międzywojennym Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e. V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) przeprowadziła pierwsze prace mające na celu poprawę stanu cmentarza na podstawie porozumienia osiągniętego z francuskimi władzami wojskowymi w 1926 roku. Obejmowały one rozległe nasadzenia drzew i żywopłotów, zazielenienie grobów i ścieżek, zagospodarowanie terenu wejściowego z kutą bramą i ścianami skrzydłowymi z kamienia naturalnego oraz obramowanie grobów zbiorowych murem z kamienia naturalnego. Jednak problem trwałego oznakowania grobów pozostał nierozwiązany z powodu braku obcej waluty i wybuchu II wojny światowej w 1939 roku. Ostateczny projekt Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z dnia 19 lipca 1966 r., Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. - przy wsparciu finansowym rządu niemieckiego - był w stanie podjąć się ostatecznego projektu niemieckich cmentarzy wojennych z okresu I wojny światowej we Francji. Oprócz gruntownego remontu krajobrazu, poprzednie tymczasowe drewniane znaczniki grobów zostały zastąpione w 1976 r. krzyżami z naturalnego kamienia z wygrawerowanymi nazwiskami i datami pochowanych tu osób. Spośród 5 333 poległych, 3 802 spoczywa w indywidualnych grobach; 13 pozostaje bezimiennych. We wspólnym grobie z 1 531 ofiarami tylko 116 jest znanych z imienia i nazwiska. Ze względów religijnych na 14 grobach poległych wyznania mojżeszowego zamiast krzyża umieszczono nagrobek wykonany z naturalnego kamienia, na którym hebrajskimi literami napisano: 1 (powyżej) "Tu spoczywa pochowany .... . ." 2. (poniżej) "Niech jego dusza zostanie włączona do grona żywych" Utrzymanie: Cmentarz jest stale utrzymywany przez służby porządkowe Volksbundu.