Viéville-sous-les-Côtes

Département Meuse 1179 niemieckich poległych wojennych, 3 poległych wojennych z k.u.k. Armii austro-węgierskiej, 1 rosyjski poległy wojenny, 1 francuski poległy wojenny Niemiecki cmentarz wojskowy w Viéville został założony w listopadzie 1914 r. przez służby tyłowe niemieckiej 33. dywizji piechoty. Początkowo przechowywano na nim poległych z tej dywizji w bitwach o wzgórza Mozy na zachód od Viéville i dostęp do Mozy. Później inne dywizje, które zostały tu rozmieszczone, również pochowały swoich zmarłych na tym cmentarzu. Rzeźbiarze, którzy służyli jako żołnierze, stworzyli pomnik w 1915 roku. Został on poważnie uszkodzony podczas walk latem i jesienią 1918 r., a po zakończeniu wojny został odbudowany - nieco mniejszy - przez władze francuskie. Trzej żołnierze austro-węgierscy. Trzej austro-węgierscy żołnierze należeli do austro-węgierskiej 35. dywizji piechoty, która została rozmieszczona w rejonie Verdun jesienią 1918 r. w celu wsparcia niemieckich sojuszników. Dywizja rekrutowała się z regionu Transylwanii (dzisiejsza Rumunia) i składała się z Sasów siedmiogrodzkich, Madziarów i Węgrów. Spoczywający tu Niemcy należeli do jednostek, których macierzyste garnizony znajdowały się w Bawarii, Saksonii, Lotaryngii, Prusach Zachodnich, na Śląsku, w Turyngii, Hesji, Hamburgu, Dolnej Saksonii, Westfalii i Nadrenii. Prace remontowe w okresie międzywojennym Początkowe prace mające na celu poprawę stanu cmentarza zostały przeprowadzone przez Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) na podstawie porozumienia osiągniętego z francuskimi władzami wojskowymi w 1926 roku. Obejmowało to dodatkowe nasadzenia drzew i żywopłotów, a także naprawy nasypów i schodów. Jednak problem trwałego oznaczenia grobów początkowo pozostał nierozwiązany z powodu braku obcej waluty i wybuchu II wojny światowej w 1939 roku. Ostateczny projekt Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z dnia 19 lipca 1968 r., Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. - przy wsparciu finansowym rządu niemieckiego - był w stanie przeprowadzić ostateczny projekt niemieckich cmentarzy wojennych z okresu I wojny światowej we Francji. Młodzi ochotnicy z Volksbundu rozpoczęli już przygotowawcze prace ogrodnicze, w szczególności zabezpieczając tarasy i schody. w 1972 r. rozpoczęto prace nad zastąpieniem dotychczasowych tymczasowych drewnianych tablic nagrobnych metalowymi krzyżami z nazwiskami i datami pochowanych tu osób. Odpowiednie 35-kilogramowe betonowe fundamenty, które zostały przetransportowane przez niemieckie siły zbrojne, zostały ponownie umieszczone na grobach przez młodych wolontariuszy z Volksbundu. Spośród 1179 poległych Niemców, 1044 ofiary otrzymały indywidualne groby. 135 poległych spoczywa we wspólnym grobie; 55 z nich pozostaje nieznanych. Ze względów religijnych pięć grobów poległych wyznania mojżeszowego zostało oznaczonych stelą z naturalnego kamienia zamiast krzyża, na której hebrajskimi literami napisano: 1.(powyżej) "Tu spoczywa pochowany .... . ." 2. (poniżej) "Niech jego dusza zostanie włączona do grona żywych" Następnie dokonano gruntownego remontu terenu, w tym dodano drzewa i zazieleniono groby. Wspólny grób otrzymał nowe obramowanie wykonane z naturalnego kamienia, a wejście zostało przeprojektowane. Rzeźbiarz przeprowadził szeroko zakrojone prace renowacyjne centralnego pomnika, który oprócz zniszczeń wojennych i z powodu niskiej jakości użytego materiału kamiennego wykazywał znaczne oznaki rozkładu. Konserwacja: Cmentarz jest pod stałą opieką służb konserwacyjnych Volksbundu.