Trondheim jest trzecim co do wielkości miastem w Norwegii. Znajduje się u ujścia rzeki Nidelva w prowincji Trøndelag. Niemiecki cmentarz wojenny Trondheim-Havstein znajduje się w pobliżu kościoła Havstein przy drodze Havsteinbakken i został poświęcony 25 sierpnia 1960 roku.
Opis cmentarza
Cmentarz Trondheim-Havstein został założony przez niemiecki Wehrmacht w 1943 roku. W tym czasie nosił nazwę "cmentarz wojskowy Trondheim-Byasen". W latach 1954-1955 rząd norweski zlecił ponowny pochówek około 2000 niemieckich poległych w południowo-zachodniej Norwegii. Odwiedzający mogą wejść na cmentarz przez niewielki taras. Przez przypominającą halę bramę z wąskimi drzwiami wykonanymi z ciężkiej blachy miedzianej ścieżka prowadzi do otwartej hali wspartej na dwóch okrągłych filarach, z której roztacza się widok na cały cmentarz. Nazwiska osób pochowanych na cmentarzu wojennym są udokumentowane na liście przechowywanej w brązowej kapliczce w holu. Cmentarz jest porośnięty trawą. Groby oznaczone są płytami wbitymi w ziemię. Każda płyta uwiecznia nazwiska dwóch poległych. Sześć dużych kamiennych płyt po obu stronach centralnej ścieżki cmentarza zawiera nazwy miejsc, w których wcześniej pochowano poległych w czasie wojny. Zainaugurowany 25 sierpnia 1960 r., spoczywa tu obecnie 2 992 niemieckich żołnierzy, którzy stracili życie podczas II wojny światowej. Sponsorem cmentarza jest regionalne stowarzyszenie Volksbund z Hesji.
Historia
Atak Wehrmachtu na Norwegię rozpoczął się 9 kwietnia 1940 r., a późniejsza okupacja kraju trwała do 8 maja 1945 r., dnia bezwarunkowej kapitulacji Wehrmachtu. Podczas II wojny światowej w Norwegii i Danii zginęło ponad 21 000 niemieckich żołnierzy, a 2 375 uznaje się za zaginionych, głównie na morzu. Pod koniec wojny w Norwegii pochowano 11 500 niemieckich poległych. Ich groby znajdowały się w ponad 240 wioskach. Utrzymanie grobów stanowiło poważny problem ze względu na duże odległości oraz warunki geologiczne, klimatyczne i transportowe w Norwegii.
Negocjacje z norweskim rządem rozpoczęły się w październiku 1953 roku. W ich wyniku niemieccy polegli mieli zostać pochowani razem na pięciu cmentarzach wojskowych. Gwarantowało to wieczny odpoczynek, do którego zmarli mieli prawo na mocy prawa międzynarodowego. Ponowne pochówki zostały przeprowadzone przez stronę norweską. Dzięki wsparciu finansowemu ze strony rządu niemieckiego, Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e. V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) przejęła zarządzanie cmentarzami.
Wszystkie cmentarze zostały otwarte dla publiczności w 1960 roku. Rząd norweski jest odpowiedzialny za ich utrzymanie, a Volksbund pełni funkcję doradczą.
Cechy szczególne
Na wszystkich pięciu niemieckich cmentarzach wojennych w Norwegii miejsca pochówku oznaczone są grupami krzyży. Same groby są oznaczone płytami z naturalnego kamienia, ułożonymi równo z ziemią.
