W Solers pochowani są niemieccy polegli podczas II wojny światowej.
Opis cmentarza
Wybrukowana ścieżka prowadzi odwiedzających do miedzianej bramy holu wejściowego. Jest ona celowo utrzymana w prostym stylu - ze ścianami wykonanymi z grubo ciosanego kamienia.
Stamtąd można podziwiać teren z grobami i wysokimi krzyżami.
Stele z wapienia muszlowego oznaczają groby. Po obu stronach steli znajdują się imiona trzech zmarłych. Trzy wysokie krzyże składają się z pięciu bazaltowych bloków. Za nimi, na środku dużego trawnika, pod kamienną płytą znajduje się wspólny grób.
Ściana z kamieniołomu otacza prawie cały teren. Szeroki na 24 metry otwór za grupą wysokich krzyży otwiera cmentarz na otaczający krajobraz.
Zajęcie
Podczas "kampanii zachodniej" Wehrmachtu, wojska niemieckie zajęły region Île-de-France w czerwcu 1940 roku. Niemieckie organy administracyjne okupowanej Francji były skoncentrowane w Paryżu, centrum Île-de-France. Tam też znajdowała się większość grup ruchu oporu. Ruch oporu zintensyfikował swoją działalność począwszy od 1943 r., gdy klęska Niemiec stawała się coraz bardziej oczywista. Wojska alianckie i francuskie wyzwoliły Île-de-France - a wraz z nią Paryż - pod koniec sierpnia 1944 roku.
W tym samym roku 1 Armia USA założyła tymczasowy cmentarz w Solers. Pochowani tam amerykańscy żołnierze zostali przeniesieni na cmentarz wojskowy w Epinal w 1948 roku. Niemieckie groby pozostały pod francuską administracją. Później pojawiły się dodatkowe pochówki z okolicznych terenów oraz miast Troyes i Chartres. Niemieccy żołnierze, którzy zginęli w walkach w regionie Marny w czerwcu 1940 roku, również zostali ponownie pochowani w Solers. Spośród 53 poległych pochowanych we wspólnym grobie, 40 jest nieznanych.
We Francji II wojna światowa pochłonęła około 240 000 niemieckich i około 255 000 francuskich ofiar.
Historia
Dwie umowy dotyczące cmentarzy wojennych regulują rozwój i zachowanie niemieckich cmentarzy wojennych we Francji. Stanowią one podstawę pracy Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e. V. (Niemieckiej Komisji Grobów Wojennych). w 1975 r. ukończono 22 miejsca pochówku poległych podczas II wojny światowej. Cmentarz Giffertwald (Spicherer Höhen) został dodany w 1998 roku. Cmentarz wojenny Solers został otwarty dla publiczności 28 lipca 1962 roku.
Cechy szczególne
Betonowo-szklane okno w holu wejściowym ma szczególny efekt. Zajmuje ono całą powierzchnię ściany. Tematem mozaiki z kolorowego, ciemnego szkła jest zmartwychwstanie Chrystusa.
