Ten cmentarz wojenny jest największym niemieckim cmentarzem wojennym w Polsce i został otwarty dla publiczności 10 października 1998 roku.
Opis cmentarza
W latach dziewięćdziesiątych XX wieku polskie władze udostępniły nieodpłatnie Volksbundowi teren o powierzchni 3,4 hektara w pobliżu Siemianowic pod budowę niemieckiego cmentarza wojennego. Do cmentarza, położonego na zalesionym terenie, prowadzą dwie główne ścieżki. Na centralnym placu pamięci wyryte stele dokumentują nazwy miejscowości, z których przywieziono tu poległych w czasie wojny. Począwszy od 1997 r. ponownie pochowano szczątki żołnierzy niemieckich z powiatów katowickiego, bielskiego, krakowskiego, tarnowskiego, kieleckiego, częstochowskiego, piotrkowskiego, sieradzkiego, nowosądeckiego i łódzkiego. Kamienie blokowe oznaczają bloki grobowe na cmentarzu, kamienie rzędowe ułatwiają odnalezienie lokalizacji grobów. Cmentarz oferuje miejsce dla około 40 000 zmarłych w czasie wojny. Pod koniec 2018 r. pochowano tu 33 283 Niemców, którzy stracili życie podczas II wojny światowej. Odbywają się dalsze pochówki. W sali informacyjnej cmentarza wojennego można zapoznać się z księgą nazwisk wszystkich niemieckich poległych pochowanych w Polsce. Tablica przy budynku wejściowym zawiera informacje o miejscu, które zostało otwarte 10 października 1998 r.
Historia
Podczas II wojny światowej w obecnych granicach Rzeczypospolitej Polskiej życie straciło około 500 000 niemieckich żołnierzy. Zginęli oni głównie w operacjach bojowych podczas niemieckiej inwazji na Polskę w 1939 r., w działaniach polskiego ruchu oporu oraz w 1945 r. w walce z nacierającą armią radziecką. Polsko-niemiecki traktat o dobrym sąsiedztwie podpisany w 1991 r. stanowi podstawę prawną do utworzenia niemieckich cmentarzy wojennych w Polsce. Sfinansowane przez Republikę Federalną Niemiec, utworzono łącznie 14 cmentarzy wojennych, z których dwa znajdują się na Śląsku: w Siemianowicach Śląskich (Laura Hut) i Nadolicach Wielkich (Great Nädlitz). Większe niemieckie cmentarze dla poległych w II wojnie światowej powstały także w Olsztynie, Przemyślu, Poznaniu i pod Szczecinem.
Cechy szczególne
Nazwa Laurahütte pochodzi od wsi założonej na Górnym Śląsku w 1890 r., która została przydzielona do polskiej części regionu podczas podziału Górnego Śląska w 1922 r. - następstwa I wojny światowej. Następnie zlikwidowano gminę Laura Hut i połączono ją z Siemianowicami Śląskimi, tworząc nową gminę Huta Laura-Siemianowice Śląskie - od 1927 r. po prostu Siemianowice Śląskie. Założona w latach trzydziestych XIX wieku Huta Laura była jedną z największych hut żelaza na Górnym Śląsku.
