Sapignies

Na tym cmentarzu wojennym spoczywa 1 550 niemieckich poległych podczas I wojny światowej. Département Pas-de-Calais Niemiecki cmentarz wojenny w Sapignies został założony przez wojska niemieckie w 1916 roku. Do marca 1917 r., a zwłaszcza podczas letniej bitwy od lipca do listopada 1916 r., a następnie ponownie od końca marca 1918 r. do sierpnia 1918 r., po odzyskaniu tego miejsca przez wojska niemieckie, na cmentarzu chowano poległych żołnierzy. Dwóch poległych w walkach wokół Arras na początku października 1914 r. zostało przeniesionych tutaj z cmentarza komunalnego. W 1924 r. francuskie władze wojskowe przeniosły do Sapignies ponad 400 niemieckich ofiar z sąsiedniej gminy Favreuil. Pochowani tutaj należeli do jednostek, które miały swoje garnizony macierzyste na Pomorzu, w Poznaniu, na Śląsku, w Saksonii, Turyngii, Hesji, Dolnej Saksonii, Oldenburgu, Westfalii, Badenii, Bawarii, Wirtembergii, Lotaryngii i trzech miastach hanzeatyckich: Hamburgu, Bremie i Lubece. Prace remontowe w okresie międzywojennym Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge przeprowadził pierwsze prace mające na celu poprawę stanu cmentarza od zimy 1927/28 na podstawie porozumienia z odpowiedzialnymi francuskimi władzami wojskowymi. Zasadzono drzewa i krzewy, zagospodarowano groby i utworzono nowe wejście z bramą z kutego żelaza między kamiennymi filarami i przyległymi murami. Jednak problem trwałego oznaczenia grobów pozostał nierozwiązany z powodu braku obcej waluty i wybuchu II wojny światowej w 1939 roku. Ostateczny projekt Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z dnia 19 lipca 1966 r., Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. był w stanie rozpocząć ostateczny projekt niemieckich cmentarzy wojskowych we Francji z czasów I wojny światowej. Od 1977 r. poprzednie tymczasowe drewniane nagrobki zostały zastąpione metalowymi krzyżami z nazwiskami i datami poległych odlanymi w reliefie. 1 550 poległych spoczywa w indywidualnych grobach. Dziewięć grobów poległych Żydów otrzymało stele z naturalnego kamienia zamiast krzyża ze względów religijnych. Hebrajskie znaki brzmią: 1 (powyżej) "Tu spoczywa pochowany .... ." 2. (poniżej) "Niech jego dusza zostanie wpleciona w krąg żywych" Niemieckie Siły Zbrojne były odpowiedzialne za transport betonowych fundamentów wymaganych do wzniesienia metalowych krzyży, z których większość została ułożona przez uczestników obozów młodzieżowych Volksbundu. Następnie przeprowadzono gruntowną renowację krajobrazu, zazieleniając groby, sadząc nowe drzewa i krzewy oraz pielęgnując istniejące nasadzenia. Konserwacja: Cmentarz jest pod stałą opieką służb konserwacyjnych Volksbundu.