Quedlinburg

Cmentarz Centralny w Quedlinburgu został zaprojektowany przez wrocławskiego architekta ogrodów Hansa Pietznera i otwarty w 1904 roku. Układ cmentarza wzorowany był na rozległych parkach krajobrazowych z XIX wieku. Po wschodniej stronie kaplicy znajduje się cmentarz wojskowy. Główny pomnik cmentarza wojennego poświęcony jest zmarłym z obozu jenieckiego, który znajdował się u bram miasta na Ritteranger. Pomnik został wykonany w latach 1917/18 przez rzeźbiarza C.E. Poiriera na podstawie projektu architekta C.E. Seigneura. Pomnik posiada aediculę z płaskorzeźbą i inskrypcjami. Z tyłu pomnika, otoczonego polem krzyża, wyryto nazwiska 444 poległych. Pierwszym pochowanym był kapral piechoty z Afryki Północnej, który walczył za Francję. Łącznie pochowano tu 559 poległych w czasie wojny. Spośród nich 147 to żołnierze niemieccy, którzy zmarli w szpitalu wojskowym w Quedlinburgu w okresie od 21 listopada 1914 r. do 14 lipca 1919 r. Kamienne krzyże dla poległych wznoszono od marca 1917 roku. Na cmentarzu pochowano również więźniów obozu jenieckiego w Quedlinburgu. W okresie od 25 września 1914 r. do 26 lutego 1920 r. w obozie zmarło 700 jeńców wojennych, w tym 412 Rosjan, 155 Francuzów, 101 Brytyjczyków i 32 Włochów. Początkowo zmarłym jeńcom stawiano drewniane krzyże, które wykonywali sami jeńcy. Musieli oni również dbać o groby jeńców wojennych. Pomnik został sfinansowany z darowizn od jeńców wojennych. Pomnik został poświęcony 30 czerwca 1918 roku. Na uroczystość komendant obozu zaprosił gości. Obecni byli przedstawiciele miasta Quedlinburg i miejscowego wojska. Burmistrz Quedlinburga, pan Bansi, obiecał podczas swojego przemówienia: "[...] te groby i piękny pomnik, który je wieńczy, są u nas w dobrych rękach po wsze czasy. Będziemy je chronić i dbać o nie tak, jak dbamy o naszych braci. Z tym zapewnieniem przejmuję pomnik dla miasta Quedlinburg" Podczas gdy Francuzi, Brytyjczycy i Włosi zostali ekshumowani w latach dwudziestych XX wieku, Niemcy i Rosjanie pozostali tu pochowani. Pomnik został odnowiony w 2014 roku. W dniu 16 lipca 1997 r. uroczyście odsłonięto dwie tablice z piaskowca z nazwiskami poległych podczas II wojny światowej. Są one pochowane w górnej części cmentarza wojennego. Ciała 912 więźniów z obozu koncentracyjnego Langestein-Zwieberge zostały wysłane do krematorium na cmentarzu centralnym w celu kremacji. Po 1945 r. wzniesiono pomnik ku czci ofiar z Polski, Związku Radzieckiego, Francji, Włoch, Belgii, Holandii, Węgier, Czechosłowacji, Jugosławii, Luksemburga, Rumunii i Niemiec.