Na cmentarzu wojennym w Noyers-Pont-Maugis spoczywają niemieccy żołnierze poszkodowani w I i II wojnie światowej.
Opis cmentarza
Cmentarz wojenny Noyers-Pont-Maugis znajduje się około pięciu kilometrów na południe od miasta Sedan, niedaleko granicy z Belgią. Miejsce to składa się z dwóch cmentarzy. Cmentarz z I wojny światowej podzielony jest na dwa bloki. Cmentarz z II wojny światowej składa się z ośmiu bloków. W blokach od 1 do 4 groby są oznaczone poziomymi płytami nagrobnymi dla dwóch poległych żołnierzy każda ze względu na nachylenie terenu. W tej części znajdują się grupy krzyży. W blokach od 5 do 8 oraz na cmentarzu pierwszowojennym znajdują się krzyże nagrobne z czterema lub sześcioma nazwiskami każdy. Wspólna mogiła poległych w II wojnie światowej znajduje się powyżej Plattenweg. Spoczywa w nim siedmiu znanych i 30 nieznanych poległych. Jest on oznaczony poziomym kamieniem pamiątkowym wykonanym z szarej cegły wapienno-piaskowej. Na bastionie wzniesiono jedenastometrowy krzyż z szarego granitu. Z tarasu roztacza się widok na dolinę Mozy i belgijskie Ardeny. Księgi imienne są wystawione w pokoju dla zwiedzających w przedsionku. Ścieżka prowadzi od budynku wejściowego w górę zbocza do sali pamięci. Wnętrze ma kształt sklepienia krzyżowego i jest oświetlone trzema okrągłymi oknami z kolorowego szkła. Posąg kobiecej postaci wykonany z wapienia muszlowego, stworzony przez prof. dr Kurta Schwipperta, stoi tutaj jako symbol żałoby po poległych w obu wojnach światowych.
Zajęcie
Na terenie Noyers-Pont-Maugis pochowanych jest prawie 26 900 poległych, około 14 000 z I wojny światowej i prawie 12 800 z II wojny światowej.
Historia
w 1922 r. władze francuskie założyły niemiecki cmentarz wojenny na wzgórzach na zachód od Mozy, gdzie ponownie pochowano niemieckich żołnierzy poległych na tym obszarze podczas I wojny światowej. Podczas II wojny światowej, w 1940 roku w rejonie Sedanu ponownie toczyły się zacięte walki. Poległych początkowo grzebano przy drogach i na prowizorycznych cmentarzach. W latach 1940-1942 zostali oni ponownie pochowani przez służby pogrzebowe Wehrmachtu na specjalnym polu przylegającym do cmentarza z I wojny światowej. Po zakończeniu wojny część żołnierzy pochowali Francuzi. Do czasu podpisania francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych w 1954 r. pochowano tu już 4 880 poległych w czasie II wojny światowej. W ramach porozumienia rząd niemiecki powierzył Volksbundowi pochówek poległych z całego obszaru oraz organizację cmentarza. Ponowne pochówki rozpoczęły się latem 1959 roku. Cmentarz wojenny został poświęcony 17 września 1966 roku.
