Nantillois

Na tym cmentarzu wojennym spoczywa 918 niemieckich poległych podczas I wojny światowej. Département Meuse, Niemiecki cmentarz wojskowy w Nantillois został założony przez ich własne oddziały na początku marca 1916 r., kiedy niemieckie ataki na Verdun zostały rozszerzone na zachodni brzeg Mozy. Na początku bitwy w Ferme Madelaine naprzeciwko cmentarza utworzono kilka szpitali wojskowych. Ciężko ranni, którzy tu zmarli, zostali złożeni na skraju lasu. Ponadto na cmentarzu spoczywali polegli z oddziałów wydzielonych z rejonów walk "Wzgórze 304" i "Trup". Spoczywa tu m.in. 179 poległych z 15 pp, 325 poległych z 109 pp oraz polegli z 5 innych pułków. Pochówki zakończyły się wraz z odwrotem wojsk niemieckich na pozycje na wschodnim brzegu Mozy w październiku 1918 roku. Pochowani tutaj należeli do jednostek, których macierzyste garnizony znajdowały się na Śląsku, w Prusach Zachodnich, na Pomorzu, w Meklemburgii, Szlezwiku-Holsztynie, Westfalii, Badenii, Bawarii i Nadrenii. Prace remontowe w okresie międzywojennym Początkowe prace mające na celu poprawę stanu cmentarza zostały przeprowadzone przez Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) na podstawie porozumienia zawartego z francuskimi władzami wojskowymi w 1926 roku. Fundusze zostały przekazane przez byłych członków 54 Dywizji Piechoty, którzy przejęli opiekę nad cmentarzem. Fundusze te zostały wykorzystane do wzniesienia wysokiego krzyża z naturalnego kamienia jako centralnego znacznika oraz zadaszenia przeciwdeszczowego. Ponadto posadzono liczne drzewa, zagospodarowano teren wejściowy z bramą i murkami z kamienia naturalnego, a groby obsadzono zielenią. Jednak problem trwałego oznaczenia grobów pozostał nierozwiązany z powodu braku obcej waluty i wybuchu II wojny światowej w 1939 roku. Ostateczny projekt Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z dnia 19 lipca 1966 r., Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. - wspierany finansowo przez rząd federalny - był w stanie podjąć się ostatecznego zaprojektowania niemieckich cmentarzy wojennych z okresu I wojny światowej we Francji. Młodzi ochotnicy z Komisji Grobów Wojennych rozpoczęli już wstępne prace ogrodnicze. w 1974 r. poprzednie tymczasowe drewniane tablice nagrobne zostały zastąpione metalowymi krzyżami z wyrytymi nazwiskami i datami pochowanych tu osób. Odpowiednie 35-kilogramowe fundamenty krzyży, które zostały przetransportowane przez niemieckie siły zbrojne, zostały ponownie przeniesione przez młodych wolontariuszy z Volksbundu. Spośród 918 poległych, 888 spoczywa w indywidualnych grobach; 29 pozostaje bezimiennych. We wspólnym grobie z 30 ofiarami tylko dwie są znane z imienia i nazwiska. Ze względów religijnych dwa groby poległych wyznania mojżeszowego zostały oznaczone stelą z naturalnego kamienia zamiast krzyża, na której hebrajskimi literami napisano: 1 (powyżej) "Tu spoczywa pochowany ....". ." 2. (poniżej) "Niech jego dusza zostanie włączona do grona żywych" Utrzymanie: Cmentarz jest stale utrzymywany przez służby porządkowe Volksbundu.