Ponad 6000 poległych żołnierzy spoczywa w jedynym niemieckim mauzoleum we Francji na cmentarzu wojennym Mont d'Huisnes. Pomnik znajduje się w Normandii.
Opis cmentarza
Niemiecki cmentarz wojenny znajduje się na wzgórzu o wysokości 30 metrów, kilometr na północ od małej miejscowości Huisnes-sur-Mer w Normandii. Miejsce spoczynku jest jedynym niemieckim mauzoleum we Francji. Grobowiec jest okrągłym dwupiętrowym budynkiem o średnicy około 47 metrów.
Wewnątrz kompleksu znajduje się otwarta okrągła ścieżka zarówno na parterze, jak i na piętrze. Na każdym z dwóch pięter znajdują się 34 krypty, z których każda mieści 180 zmarłych. Ich nazwiska wypisane są na tablicy z brązu. Na środku pokrytego trawnikiem wewnętrznego dziedzińca wznosi się wysoki krzyż. We wspólnym grobie między przedsionkiem a kryptami pochowano 39 znanych i 58 nieznanych poległych w czasie II wojny światowej, w tym 20 dzieci.
Obłożenie
Na cmentarzu spoczywa 11 956 poległych żołnierzy II wojny światowej. Większość z nich została pochowana w departamentach Morbihan, llleet-Vilaine, Mayenne, Sarthe, Loir-et-Cher, Indre-et-Loire, Vienne i Indre, a także na Wyspach Normandzkich Guernsey, Jersey, Aldernay i Sark.
Historia
W pobliżu Avranches, niecałe 20 kilometrów od Huisnes-sur-Mer, 25 lipca 1944 r. armia amerykańska rozpoczęła operację Cobra. Ofensywa ta w decydujący sposób przyczyniła się do przełamania niemieckiego frontu obronnego.
Pomnik Huisnes-sur-Mer został zainaugurowany 14 września 1963 roku. Wiosną 2012 roku pomnik otrzymał rampę o długości 16 metrów i szerokości 1,50 metra dla osób niepełnosprawnych pomiędzy wejściem a budynkami krypt. Toalety zostały wyposażone w toaletę dla osób niepełnosprawnych i od tego czasu są dostępne z budynku wejściowego. Obiekt zostanie odnowiony w 2021 i 2022 roku z powodu uszkodzeń spowodowanych wilgocią i pęknięć w betonowych częściach.
Funkcja specjalna
Z platformy widokowej na cmentarzu wojennym można zobaczyć wzgórze klasztorne Mont-Saint-Michel na Morzu Wattowym. Wraz z zatoką znajduje się ono na liście światowego dziedzictwa UNESCO od 1979 roku. Skalista wyspa znajduje się około kilometra od wybrzeża.
