Od września 2023 r. ten kompleks grobowy znajduje się na liście światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO.
Historia powstania
Cmentarz ten został założony przez wojska niemieckie w maju 1917 roku na wschód od wsi Bellefontaine w pobliżu Tintigny w Walonii. Obecnie spoczywa tam 527 francuskich i 298 niemieckich żołnierzy poległych w różnych bitwach. Większość ofiar pochodziła z walk, które miały miejsce 22 sierpnia 1914 r.: w „bitwie pod Radan” zmierzyło się ze sobą ponad 17 000 Francuzów i Niemców, zarówno pieszo, jak i konno, dysponujących około 70 działami. Trwała ona jeden dzień i spowodowała – według szacunków – 1 050 zabitych oraz 2 200 rannych.
W trzech grobach spoczywają szczątki francuskich kirasjerów, którzy zginęli 12 maja 1940 r. na moście nad rzeką Soye.
Historia
Polegli w „bitwie pod Radan” zostali pierwotnie pochowani na dziewięciu cmentarzach. Obecnie zachował się jedynie ten cmentarz w pobliżu Bellefontaine. W 1957 roku Stowarzyszenie Opieki nad Niemieckimi Grobami Wojennymi (Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e. V.) przeniosło tam szczątki poległych w I wojnie światowej z pozostałych miejsc pochówku.
Cechy szczególne
Cmentarz został zbudowany według planów architekta z Nadrenii Ludwiga Paffendorfa, który od 1917 roku jako referent ds. budownictwa w administracji cywilnej Walonii zaprojektował liczne cmentarze wojskowe w południowej Belgii. Na bocznych ścianach obelisku murarze z Tintigny pozostawili swoje inicjały: Auguste Jacob i Fernand Jacob. Podczas renowacji w latach 50. zniknęły dwa mauzolea, które stały po obu stronach obelisku.
Ponieważ jest to cmentarz niemiecko-francuski, opiekuje się nim Volksbund wspólnie z ambasadą Francji w Belgii. Koszty utrzymania obiektu pokrywa Francja.
We wrześniu 2023 roku UNESCO wpisało 139 cmentarzy z czasów I wojny światowej na listę światowego dziedzictwa kulturowego. 23 niemieckie cmentarze znajdują się pod opieką Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. – Le Radan/Bellefontaine jest jednym z nich.
