Według oficjalnych szacunków liczba ofiar niemieckich w Polsce podczas I wojny światowej wyniosła około 400 000. Dostępne są jedynie częściowe informacje na temat lokalizacji ich grobów. Około 478 000 niemieckich żołnierzy zginęło w Polsce podczas II wojny światowej. Volksbund posiada raporty imienne z byłego Centrum Informacyjnego Wehrmachtu w Berlinie dotyczące ok. 300 000 poległych. Liczba zarejestrowanych miejsc śmierci i pochówku wynosi około 19 000.
Praca Volksbundu w Polsce opierała się początkowo na punkcie 60 "Wspólnej Deklaracji" z 14 listopada 1989 r. (utworzenie Komisji Polsko-Niemieckiej) oraz art. 32 Traktatu o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy z 1991 r. Komisja składała się z członków, którzy byli członkami Niemieckiej Komisji ds.
Komisja - składająca się z członków Polskiego Czerwonego Krzyża, polskiej "Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa" (polski odpowiednik Volksbundu) i Volksbundu - została założona w 1990 roku. W ramach tego stowarzyszenia harmonizowano i nadal harmonizuje się projekty i koordynuje współpracę. w 1994 r. utworzono Polsko-Niemiecką Fundację "Pamięć", której celem jest wspieranie działań Volksbundu w zakresie ponownego pochówku, budowy i konserwacji grobów w Polsce.
Po negocjacjach w 2003 r., w dniu 8 grudnia 2003 r. podpisano Umowę o grobach wojennych. Umowa weszła w życie 19 stycznia 2005 roku.
Podobnie jak w innych krajach byłego bloku wschodniego, również w Polsce budowane są scentralizowane cmentarze zbiorowe dla poległych w II wojnie światowej - w sumie dziesięć obiektów. Ponadto niektóre duże istniejące cmentarze zostaną zachowane. Celem tej koncepcji jest realizacja efektywnego kosztowo utrzymania.
Około 550 cmentarzy z okresu I wojny światowej nie może być tutaj szczegółowo wymienionych. Są one wpisane na listę zabytków i są utrzymywane i pielęgnowane przez właściwe polskie władze.
Volksbund pomaga poprzez dotacje i porady ekspertów, a także poprzez rozmieszczenie niemieckich sił zbrojnych i obozów młodzieżowych.