Kilka kilometrów na południe od Venray, gminy liczącej 38 000 mieszkańców (holenderska prowincja Limburgia), znajduje się niemiecki cmentarz wojskowy Ysselsteyn. Ponad 31 000 niemieckich żołnierzy spoczęło tutaj na płaskim, 28-hektarowym terenie wśród wrzosowisk i wrzosowisk "De Peel".
Historia cmentarza w Ysselsteyn jest nierozerwalnie związana z holenderskim kapitanem Ludwigiem Johannem Timmermansem, który pracował jako administrator cmentarza w imieniu swojego rządu w latach 1948-1976 i jest uważany za "ojca cmentarza wojskowego w Ysselsteyn". Cmentarz został założony przez Holenderską Służbę Grobów. Decydującym czynnikiem było życzenie holenderskiego Ministerstwa Obrony, aby ekshumować niemieckich poległych z cmentarzy cywilnych, ponieważ właściwą opiekę nad grobami wojennymi można było zagwarantować jedynie poprzez połączenie wszystkich grobów w jedno duże miejsce. Od Maastricht po wyspę Ameland, groby niemieckich żołnierzy były rozrzucone po całym kraju.
15 października 1946 r. holenderska służba pogrzebowa rozpoczęła ponowne pochówki. Podoficer Johann Siegel był pierwszą ofiarą pochowaną w tym miejscu. Ysselsteyn jest również miejscem spoczynku około 3000 niemieckich żołnierzy, którzy zostali pochowani przez amerykańską służbę pogrzebową w ostatnich miesiącach wojny (las Hürtgen, bitwa o wybrzuszenie), początkowo obok amerykańskiego cmentarza wojskowego w Margraten (8 301 amerykańskich ofiar).
Ponadto w Ysselsteyn spoczęło 1700 poległych żołnierzy z okolic Arnhem.
W przedniej części kompleksu pochowano 85 poległych żołnierzy z Maastricht i innych gmin z czasów I wojny światowej. W Rotterdamie, Weert i na Schiermonnikoog spoczywają inni polegli w I wojnie światowej. 7 330 poległych zostało zidentyfikowanych przez Holenderską Służbę Grobów w ciągu kilku lat pracy w ścisłej współpracy z Volksbundem i Niemieckim Urzędem w Berlinie (dawniej Centrum Informacyjne Wehrmachtu), tak aby nazwiska tych poległych mogły zostać przywrócone.