La Broque

Na tym cmentarzu wojennym spoczywa 1 933 niemieckich poległych podczas I wojny światowej. Département Bas-Rhin Niemiecki cmentarz wojskowy w La Broque (w gminie Schirmeck) został założony przez francuskie władze wojskowe w 1920 r. jako zbiorowy cmentarz dla niemieckich ofiar. Wydobywanie poległych z prowizorycznych grobów, często powstałych w trakcie walk, na terenach 37 gmin lub powiatów miało miejsce w latach do 1924 r. Większość z tych, którzy obecnie tu spoczywają, straciła życie w połowie sierpnia 1914 r. podczas pierwszych walk o przejścia graniczne oraz w trakcie "bitwy o Lotaryngię", kiedy to wojska niemieckie przeszły do kontrofensywy po francuskim ataku z 20 sierpnia, w trakcie którego dotarły do bram Nancy. Jednak po przegranej bitwie nad Marną zostali zmuszeni do wycofania się z powrotem do dawnej granicy cesarskiej. Większość poległych należała do regimentów bawarskich, ale były też regimenty z Badenii, Wirtembergii, Hesji, Turyngii i Brandenburgii. Prace remontowe w okresie międzywojennym Pierwsze prace mające na celu poprawę stanu cmentarza zostały przeprowadzone przez Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e. V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) na podstawie porozumienia osiągniętego z francuskimi władzami wojskowymi w 1926 roku. Oprócz nasadzeń drzew, żywopłotów i krzewów, cmentarz został obsadzony zielenią, mogiła zbiorowa została otoczona murem z kamienia naturalnego, wejście zostało zagospodarowane, a jako centralny punkt wzniesiono wysoki dębowy krzyż. Jednak problem trwałego oznaczenia grobów pozostał nierozwiązany z powodu braku obcej waluty i wybuchu II wojny światowej w 1939 roku. Ostateczny projekt Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z dnia 19 lipca 1966 r., Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. - przy wsparciu finansowym rządu niemieckiego - był w stanie przeprowadzić ostateczny projekt niemieckich cmentarzy wojskowych z okresu II wojny światowej we Francji. Wcześniej młodzi pomocnicy z Volksbundu rozpoczęli już wstępne prace ogrodnicze. w 1980 r. poprzednie tymczasowe drewniane tablice nagrobne zostały zastąpione metalowymi krzyżami z wyrytymi nazwiskami i datami poległych. Tutaj również zaangażowani byli młodzi pomocnicy z Volksbundu. Przenieśli oni 35-kilogramowe betonowe fundamenty, które zostały przetransportowane przez niemieckie siły zbrojne, jako podstawa dla krzyży. Łącznie 636 poległych otrzymało indywidualne groby; dwóch z nich pozostało nieznanych. Łącznie 1297 poległych spoczywa w dwóch wspólnych grobach. Spośród nich 1177 pozostaje nieznanych. Następnie przeprowadzono gruntowny remont całego terenu, w tym przeprojektowano strefę wejściową. Cmentarz charakteryzuje się bramą z kutego żelaza pomiędzy ścianami skrzydłowymi z naturalnego kamienia i wysokim krzyżem wykonanym z kutej stali. Konserwacja: Cmentarz jest stale utrzymywany przez służby konserwacyjne Volksbundu.