Holandia - Umowa o grobach wojennych

Umowa między Republiką Federalną Niemiec a Królestwem Niderlandów w sprawie holenderskich grobów wojennych w Republice Federalnej Niemiec (Umowa w sprawie grobów wojennych)

REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC i KRÓLESTWO NIDERLANDÓW uzgodniły następujące postanowienia:

Republika Federalna Niemiec gwarantuje Królestwu Niderlandów przez cały czas swobodne korzystanie z części następujących cmentarzy utworzonych w celu pochówku zmarłych niderlandzkich deportowanych cywilów: Bremen - Osterholzer Friedhof Düsseldorf - Stoffelner Friedhof Frankfurt/Main - Waldfriedhof Hamburg - Ohlsdorfer Friedhof Hannover - Friedhof an der Seelhorst Lübeck - Vorwerker Friedhof Osnabrück - Heger Friedhof

(1) Republika Federalna Niemiec nie usuwa ani nie zmienia istniejących lub przyszłych grobów, pomników, innych budynków i nasadzeń na cmentarzach, o których mowa w art. 1, bez zezwolenia rządu Królestwa Niderlandów. (2) Nowe groby, pomniki i inne budowle mogą być zakładane lub wznoszone na cmentarzach, o których mowa w art. 1, wyłącznie za zgodą właściwych władz niemieckich.

Republika Federalna Niemiec przyzna Królestwu Niderlandów, w ramach poniższych postanowień, udogodnienia w zakresie badań oraz lokalizacji i pochówku doczesnych szczątków holenderskich deportowanych cywilów, którzy nie zostali jeszcze ostatecznie pochowani na jednym z cmentarzy, o których mowa w artykule 1.

Koszty lokalizacji i ostatecznego pochówku ciał oraz inne koszty z tym związane ponosi Królestwo Niderlandów. Jednakże koszty poniesione w związku z otwarciem i zamknięciem grobów oraz pochówkiem szczątków ponosi Republika Federalna Niemiec.

"Oorlogsgravenstichting" (zwane dalej "Stichting") działa w imieniu Rządu Królestwa Niderlandów w celu wypełnienia zadań określonych w niniejszej Umowie. Fundacja posiada status prawny osoby prawnej w Republice Federalnej Niemiec.

(1) "Stichting" może, zgodnie z prawem niemieckim, zatrudniać na miejscu siłę roboczą niezbędną do wykonywania swoich zadań; mogą to być obywatele Królestwa Niderlandów. (2) Podczas wszystkich prac należy przestrzegać przepisów sanitarnych obowiązujących w Republice Federalnej Niemiec, z wyjątkiem przepisów opartych na Międzynarodowej konwencji o przewozie zwłok z dnia 10 lutego 1937 r.

(1) W celu ułatwienia poszukiwania zmarłych cywilnych osób deportowanych Republika Federalna Niemiec zapewni "Stichting" wszelką możliwą pomoc. W szczególności właściwe władze niemieckie dostarczą, w miarę możliwości, informacji z archiwów dotyczących okresu od 10 maja 1940 r. do 31 grudnia 1945 r. i dotyczących następujących organów: urzędy stanu cywilnego, cmentarze, krematoria, szpitale, rejestry szpitali administracji publicznej, Archiwum Stanu Cywilnego II i publiczne kasy chorych, posterunki policji, sądy i więzienia, urzędy pracy, urzędy mieszkaniowe, urzędy emerytalne i urzędy porządku publicznego. (2) "Stichting", w porozumieniu z właściwymi władzami niemieckimi, uzyska w miarę możliwości dostęp do dokumentów organów, o których mowa w ust. 1. Na tych samych warunkach może on sporządzać fotokopie. (3) Republika Federalna Niemiec zwróci Królestwu Niderlandów opłaty i koszty poniesione w związku z udzieleniem informacji. (4) Rząd Republiki Federalnej Niemiec, w przypadkach pozostających poza jego bezpośrednią kontrolą, dołoży starań, aby ułatwić przeprowadzenie dochodzenia przez właściwe organy.

Władze niemieckie poinformują "Stichting" co najmniej na miesiąc przed otwarciem lub ponownym pochówkiem pojedynczych grobów lub wspólnych grobów cywilnych deportowanych, o ile się o tym dowiedzą, jeżeli z okoliczności należy przypuszczać, że w grobach znajdują się doczesne szczątki holenderskich cywilnych deportowanych.

"Stichting" może kontaktować się bezpośrednio z właściwymi najwyższymi niemieckimi władzami państwowymi w celu realizacji zadań określonych w niniejszej umowie.

Nie pobiera się żadnych należności celnych przywozowych (cła i akcyzy, w tym podatku wyrównawczego od obrotu) od towarów przywożonych do Republiki Federalnej Niemiec przez "Stichting" w celu wypełnienia jego obowiązków służbowych, jeżeli urzędy celne otrzymają zaświadczenie wydane przez "Stichting" potwierdzające przeznaczenie towarów.

Republika Federalna Niemiec zwalnia "Stichting" z opłat celnych za produkty naftowe zakupione przez niego na jej terytorium i przeznaczone do eksploatacji jego służbowych pojazdów silnikowych.

"Fundacja" jest zwolniona z podatków w zakresie, w jakim osiąga dochody, przychody i aktywa w Republice Federalnej Niemiec w związku z wykonywaniem swoich obowiązków służbowych.

"Stichting" otrzyma, na wniosek, od urzędu skarbowego określonego przez Federalnego Ministra Finansów, zwrot kwoty równej 4 procentom udokumentowanych kwot faktur w celu zrekompensowania podatku obrotowego pobieranego w Republice Federalnej Niemiec od dostaw lub usług na rzecz "Stichting".

Gwarantuje się swobodny dostęp do miejsc pochówku i miejsc pamięci holenderskich cywilnych deportowanych znajdujących się w Republice Federalnej Niemiec. Zainteresowane osoby mogą gromadzić się w tych miejscach, w szczególności na uroczystościach upamiętniających, zgodnie z prawem niemieckim.

(1) Członkowie rodziny osoby cywilnej zmarłej w niemieckim areszcie mogą raz w roku odwiedzać miejsca pochówku i pamięci znajdujące się w Republice Federalnej Niemiec na warunkach określonych w artykule 16. (2) Liczba odwiedzających, którzy zostaną wyznaczeni przez władze holenderskie do korzystania z przywilejów określonych w artykule 16, nie może przekroczyć tysiąca rocznie. (3) Po upływie dziesięciu lat od wejścia w życie niniejszej Umowy, a następnie co pięć lat, Umawiające się Strony osiągną we właściwym czasie porozumienie w sprawie liczby odwiedzających, którzy będą mogli być dopuszczani do tych podróży każdego roku.

Republika Federalna Niemiec ułatwia wjazd na swoje terytorium osobom, o których mowa w artykule 15, i ponosi koszty podróży powrotnych pierwszą klasą na odpowiednich trasach Deutsche Bundesbahn. Szczegóły zostaną ustalone między wzajemnie właściwymi organami. W DOWÓD CZEGO Pełnomocnicy Umawiających się Stron podpisali niniejszą Umowę, która stanowi integralną część podpisanej w dniu dzisiejszym Umowy o Rekompensacie.

SPORZĄDZONO w Hadze dnia 8 kwietnia 1960 r. w dwóch egzemplarzach, każdy w językach niderlandzkim i niemieckim, przy czym oba teksty są jednakowo autentyczne.

W imieniu Republiki Federalnej Niemiec: von Brentano Lahr W imieniu Królestwa Niderlandów: J. M. A. H. Luns H. R. van Houten

Umowa zmieniająca Umowę z dnia 8 kwietnia 1960 r. między Republiką Federalną Niemiec a Królestwem Niderlandów o holenderskich grobach wojennych w Republice Federalnej Niemiec (Umowa o grobach wojennych)

Rząd Republiki Federalnej Niemiec i Rząd Królestwa Niderlandów - z zamiarem zmiany Umowy między Republiką Federalną Niemiec a Królestwem Niderlandów o holenderskich grobach wojennych w Republice Federalnej Niemiec (Umowa o grobach wojennych), zawartej w Hadze dnia 8 kwietnia 1960 r. - uzgodniły, co następuje:

Artykuł 1 Umowy o grobach wojennych otrzymuje brzmienie: (1) Republika Federalna Niemiec gwarantuje Królestwu Niderlandów przez cały czas bezpłatne korzystanie z części następujących cmentarzy utworzonych w celu pochówku zmarłych holenderskich cywilnych deportowanych: Bremen - Osterholzer Friedhof Düsseldorf - Stoffelner Friedhof Frankfurt/Main - Waldfriedhof Hamburg - Ohlsdorfer Friedhof Hannover - Friedhof an der Seelhorst Lübeck - Vorwerker Friedhof Osnabrück - Heger Friedhof (2) Republika Federalna Niemiec gwarantuje również przez cały czas swobodne korzystanie z grobów zmarłych niderlandzkich deportowanych cywilów, rozsianych po całej Republice Federalnej Niemiec".

W artykule 2 Umowy o grobach wojennych po ustępie 2 dodaje się ustępy 3 i 4 w brzmieniu: (3) Ustępy 1 i 2 stosuje się również do grobów zmarłych niderlandzkich cywilnych deportowanych rozsianych na terenie Republiki Federalnej Niemiec. (4) Koszty utrzymania i opieki nad holenderskimi grobami i pomnikami znajdującymi się na odcinkach, o których mowa w art. 1 ust. 1, ponosi Oorlogsgravenstichting. W pozostałym zakresie koszty utrzymania i opieki nad holenderskimi grobami wojennymi ponosi Republika Federalna Niemiec.

Artykuł 3 Umowy o grobach wojennych otrzymuje brzmienie: (1) Republika Federalna Niemiec przyznaje Królestwu Niderlandów, w ramach poniższych postanowień, udogodnienia w zakresie badań oraz lokalizacji i pochówku doczesnych szczątków niderlandzkich deportowanych osób cywilnych, które nie zostały jeszcze na stałe pochowane na jednym z cmentarzy, o których mowa w artykule 1, lub w jednym z grobów wojennych rozsianych na terenie Republiki Federalnej. (2) Ponowne pochówki przeprowadzane w Republice Federalnej z inicjatywy Republiki Federalnej Niemiec będą miały miejsce tylko wtedy, gdy przemawia za tym pilny interes publiczny. Rząd Królestwa Niderlandów zostanie poinformowany o takich planach w odpowiednim czasie drogą dyplomatyczną. Wnioski strony holenderskiej dotyczące repatriacji lub ponownego pochówku będą honorowane w miarę możliwości. Koszty ponownego pochówku z inicjatywy lub na wniosek Republiki Federalnej Niemiec ponosi Republika Federalna Niemiec.

Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym Umawiające się Strony powiadomiły się wzajemnie o spełnieniu krajowych warunków niezbędnych do jej wejścia w życie. Data wejścia w życie będzie liczona od daty otrzymania ostatniej notyfikacji. Sporządzono w Hadze dnia 31 października 1996 r. w dwóch oryginalnych egzemplarzach, każdy w językach niderlandzkim i niemieckim, przy czym oba teksty są jednakowo autentyczne.

W imieniu Rządu Republiki Federalnej Niemiec: Pan Kinkel W imieniu Rządu Królestwa Niderlandów: Pan Hans van Mierlo