Frasnoy

Département Nord 4 477 niemieckich poległych 2 poległych z armii austro-węgierskiej 5 rosyjskich poległych podczas I wojny światowej Niemiecki cmentarz wojenny Frasnoy został założony dopiero po zakończeniu wojny jako cmentarz zbiorowy przez francuskie władze wojskowe, które umieściły na nim wszystkich niemieckich poległych wojennych z 81 obszarów gminnych w promieniu do 20 kilometrów. Prawie połowa zmarłych pochodziła z Valenciennes, gdzie cmentarz wojskowy założony przez wojska niemieckie jesienią 1914 r. i używany do pochówków do października 1918 r. został już zamknięty. Krajobraz ten został bezpośrednio dotknięty wojną dopiero na przełomie sierpnia i września 1914 r. oraz jesienią 1918 r., kiedy to wojska niemieckie powoli wycofywały się pod ciągłą presją sił alianckich. Od końca 1914 r. do późnej jesieni 1918 r. Valenciennes i okoliczne wioski były głównym niemieckim punktem zaopatrzenia dla całego prawego skrzydła frontu zachodniego. Liczba szpitali wojskowych w okolicy była odpowiednio wysoka, a wielu ciężko rannych umierało z powodu odniesionych obrażeń. Wypadki, choroby i naloty również pochłonęły wiele ofiar wśród jednostek etapowych. Spoczywający tutaj należeli do jednostek, których macierzyste garnizony znajdowały się w niemal każdym kraju byłej Rzeszy Niemieckiej. Prace remontowe w okresie międzywojennym Wstępne prace mające na celu poprawę stanu cmentarza były prowadzone przez Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. od 1927 r. na podstawie umowy z właściwymi francuskimi władzami wojskowymi. Jednak problem trwałego oznakowania grobów początkowo pozostał nierozwiązany z powodu braku obcej waluty i wybuchu II wojny światowej w 1939 roku. Ostateczny projekt Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z dnia 19 lipca 1966 r., Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. był w stanie rozpocząć ostateczny projekt niemieckich cmentarzy wojskowych we Francji z okresu I wojny światowej. Oprócz gruntownego remontu krajobrazu, w tym sadzenia drzew, krzewów i żywopłotów, tymczasowe drewniane znaki nagrobne zostały zastąpione stałymi metalowymi krzyżami z nazwiskami i datami poległych od 1970 roku. Młodzi wolontariusze z obozów młodzieżowych Volksbundu pomogli przenieść 35-kilogramowe betonowe fundamenty pod krzyże na grobach, które zostały przetransportowane przez armię niemiecką. Ze względów religijnych na 14 grobach poległych Żydów zamiast krzyża umieszczono stele z naturalnego kamienia. Hebrajskie znaki brzmią: 1. (powyżej) "Tu spoczywa pochowany .... ." 2. (poniżej) "Niech jego dusza zostanie wpleciona w krąg żywych" Ponadto cały obszar grobu i ścieżki zostały obsadzone zielenią, grób zbiorowy otrzymał obramowanie z kamienia naturalnego, a wejście - kutą bramę między dwoma ścianami skrzydłowymi. Pomnik, który został stworzony przez żołnierzy podczas pierwszej wojny światowej, również został naprawiony.