Département Moselle; 2 002 niemieckich poległych w wojnie, 3 ofiary k.u.k. Armia austro-węgierska
Pierwsza wojna światowa
Niemiecki cmentarz wojskowy Fey został założony przez francuskie władze wojskowe w 1923 r. jako zbiorowy cmentarz dla niemieckich poległych wojennych, których tymczasowe groby znajdowały się na zachód i północny zachód od Metz między Gravelotte i Ars aż do obszaru Lasu Księży w pobliżu Flirey. Dalsze ciała zostały odnalezione na południe od Metz z obszarów między Mozelą a północnymi Wogezami. Niektórzy z pochowanych stracili życie na początku wojny podczas "Bitwy o Lotaryngię" w połowie sierpnia i na początku września 1914 r. w wyniku niezwykle zaciętych walk w Lesie Kapłańskim - na zachód od Pont à Mousson.
W latach 1915-1917, a także podczas "spokojnych okresów" między głównymi bitwami. Bitwy obronne w końcowej fazie wojny w październiku-listopadzie 1918 r. były szczególnie kosztowne, a wielu żołnierzy zmarło z powodu odniesionych ran w szpitalach wojskowych lub zmarło w wyniku wypadków i chorób na froncie i podczas służby etapowej. Spoczywający tu żołnierze należeli do jednostek, których macierzyste garnizony znajdowały się głównie w Bawarii, ale także w Lotaryngii, Westfalii, Prusach Zachodnich, Poznaniu, na Śląsku, w Brandenburgii, Badenii, Wirtembergii, Saksonii i Nadrenii.
Prace naprawcze w okresie międzywojennym
Początkowe prace mające na celu poprawę stanu cmentarza zostały przeprowadzone przez Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) na podstawie porozumienia zawartego z odpowiedzialnymi francuskimi władzami wojskowymi w 1926 roku. W 1931 r. rozpoczęto sadzenie drzew, krzewów i żywopłotu otaczającego cały cmentarz. Powstało nowe wejście w formie kutej bramy między filarami z czerwonego piaskowca z Wogezów. Grób zbiorowy otrzymał nowe obramowanie wykonane z tego samego materiału kamiennego. Jako centralny znacznik wzniesiono monolityczny kamień pamiątkowy zwieńczony miedzianym krzyżem. Jednak problem trwałego oznakowania grobów pozostał nierozwiązany z powodu braku obcej waluty i wybuchu II wojny światowej w 1939 roku.
Ostateczny projekt
Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z dnia 19 lipca 1966 r., Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V. - przy wsparciu finansowym rządu niemieckiego - był w stanie rozpocząć ostateczny projekt niemieckich cmentarzy wojskowych we Francji z czasów I wojny światowej. Młodzi ochotnicy z Volksbundu już wcześniej przeprowadzili wstępne prace ogrodnicze.
W 1973 r. poprzednie tymczasowe drewniane tablice nagrobne zostały zastąpione metalowymi krzyżami z wyrytymi nazwiskami i datami poległych. Również w tym przypadku młodzi ludzie pomogli przenieść 35-kilogramowe betonowe fundamenty. Transportem zajęła się Bundeswehra.
Spośród 2 005 poległych, 1 484 spoczywa w indywidualnych grobach; 18 pozostaje nieznanych. We wspólnym grobie z 521 ofiarami, 176 pozostało bezimiennych. Ze względów religijnych pięć grobów poległych wyznania mojżeszowego zostało oznaczonych stelą z naturalnego kamienia zamiast krzyża. Hebrajskie znaki brzmią: 1. (powyżej) "Tu spoczywa pochowany .... ." 2. (poniżej) "Niech jego dusza zostanie wpleciona w krąg żywych"
