Grobowiec ten został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO we wrześniu 2023 roku.
Pochówek
To miejsce w departamencie Mozy jest miejscem spoczynku 11 148 poległych podczas I wojny światowej: 11 085 Niemców, jednego Rosjanina i 62 poległych z armii austro-węgierskiej. Armia austro-węgierska. Francuskie władze wojskowe utworzyły ten niemiecki cmentarz wojenny jako cmentarz zbiorowy w 1920 roku.
Niemieccy polegli, którzy zostali tymczasowo pochowani między Verdun i Henay po lewej i prawej stronie Mozy, zostali tu ponownie pochowani - podczas pierwszych bitew w sierpniu 1914 r., podczas wojny w okopach i podczas bitew wokół Verdun w 1916 r., latem 1917 r. i we wrześniu/październiku 1918 r. Później nastąpiły dalsze pochówki szczątków odzyskanych podczas rekultywacji pól bitewnych. Prace te trwały niemal do początku II wojny światowej.
Obecnie cmentarz jest miejscem spoczynku poległych, których jednostki stacjonowały w niemal wszystkich krajach i prowincjach byłego Cesarstwa Niemieckiego. Polegli z armii austro-węgierskiej należeli do czterech dywizji k.u.k.. Zostały one wysłane na front zachodni latem 1918 roku i walczyły tam aż do zawieszenia broni 11 listopada 1918 roku. Kilka pułków k.u.k. Było już w akcji na zachodzie od lutego 1918 roku.
Spośród 11 148 poległych, 8 611 spoczywa w grobach indywidualnych i zbiorowych; 78 pozostaje bezimiennych. W dwóch wspólnych grobach z 2537 ofiarami, 1501 jest znanych z imienia i nazwiska. Ze względów religijnych 23 poległych wyznania mojżeszowego otrzymało nagrobek wykonany z kamienia naturalnego zamiast krzyża.
Historia
Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e. V. (Niemiecka Komisja Grobów Wojennych) podjęła się początkowych prac związanych z utrzymaniem cmentarza na podstawie umowy z francuskimi władzami wojskowymi w 1926 r. Już zimą 1927/28 r. posadzono kilka drzew - niezależnie od ciągłych pochówków. Dalsza rozbudowa cmentarza nie powiodła się z powodu braku dewiz i wybuchu wojny w 1939 roku.
Po kampanii francuskiej w maju/czerwcu 1940 r. i późniejszej niemieckiej okupacji dużej części kraju, "Amtliche Deutsche Gräberdienst" (Oficjalna Niemiecka Służba Grobów) przeniosła w 1943 r. do Consenvoye kolejne 6 000 niemieckich zmarłych - z grobów na cmentarzach w dolinie Mozy i z prawie niedostępnych cmentarzy pułkowych w środku lasu Argonne.
W tym samym czasie Volksbund rozszerzył teren i zlecił budowę wejścia i muru oporowego z piaskowca wogezkiego wzdłuż całej pierzei ulicy. Na rzędach grobów ustawiono monolityczne grupy krzyży, a groby oznaczono małymi dębowymi palikami z miedzianymi pokrywami. Projekt pozostał niedokończony, gdy wojska alianckie wylądowały w Normandii i wyzwoliły Francję spod okupacji niemieckiej.
Po zawarciu francusko-niemieckiego porozumienia w sprawie grobów wojennych z 19 lipca 1966 r., Volksbund - przy wsparciu finansowym rządu niemieckiego - rozpoczął ostateczny projekt niemieckich cmentarzy wojskowych we Francji.
Młodzi ludzie rozpoczęli już wstępne prace związane z kształtowaniem krajobrazu na zasadzie wolontariatu. Między innymi wypełniali doły wykopaliskowe z lat 1943/44 i usuwali niekontrolowany wzrost, zanim cmentarz został obsadzony zielenią.
w 1978 r. Volksbund oznaczył groby metalowymi krzyżami - z wyrytymi nazwiskami i datami - zamiast wcześniejszych tymczasowych drewnianych krzyży nagrobnych. Po raz kolejny to młodzi ludzie przenieśli 35-kilogramowe fundamenty krzyży, dostarczone przez niemiecką armię.
Nazwiska i daty zmarłych spoczywających w zbiorowych mogiłach zapisywano na odlewanych metalowych tabliczkach. W przypadku grobów zbiorowych z kilkoma zmarłymi w jednym grobie, nazwiska zostały wyryte na kamiennych płytach przed krzyżami.
Rozległe nasadzenia dodatkowo upiększyły teren - zwłaszcza za górnym grobem zbiorowym, który otrzymał obramowanie z naturalnego kamienia. Monolityczne grupy krzyży, które wcześniej były rozrzucone po cmentarzu, teraz podkreślają wizerunek grobu zbiorowego.
Cecha szczególna
w 1984 r. Consenvoye było miejscem ważnego wydarzenia z udziałem Francois Mitteranda i Helmuta Kohla: "22 września 1984 r., po raz pierwszy w historii obu narodów, prezydent Francji i kanclerz Niemiec spotkali się na tym cmentarzu wojskowym. Złożyli wieńce ku wspólnej pamięci poległych w obu wojnach światowych i oświadczyli: "Pojednaliśmy się. Doszliśmy do porozumienia. Staliśmy się przyjaciółmi" Taki napis widnieje na tablicy na górnym wspólnym grobie.
We wrześniu 2023 r. UNESCO ogłosiło 139 cmentarzy z I wojny światowej miejscami światowego dziedzictwa. 23 groby znajdują się pod opieką Komisji Grobów Wojennych. Consenvoye jako pierwszy odsłonił tablicę UNESCO.
W czerwcu 2026 r., w ramach "Operacji Levi", Volksbund upamiętnił żydowskich żołnierzy I wojny światowej: na grobach Levy'ego i Juliusa Rosenthalów, Alfreda Hessa i Arthura Schlesingera wymienił chrześcijańskie krzyże na stele z gwiazdą Dawida. Odsłonił wspólną stelę dla Davida Jacobsa, Hermanna Marksa i Karla Schustera. Rozety z gwiazdą Dawida upamiętniają Josefa Leitera, Emila Maya, Sally Levi, Adolfa Mendelsa i Maxa Wertheimera na tablicach na grobach towarzyszy.
